Είναι πράγματι όμορφο να ζεις. Κι όσοι αγάπησαν πραγματικά τη ζωή πολύ την πρόσφεραν θυσία για να τη χαρεί όλος ο κόσμος μέσα στην πλήρη ελευθερία. Τη χάρισαν για να μην υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος “μες στις Ινδίες, μέσα στην πόλη της Καλκούτας” που να τον εμποδίζουν να βαδίζει, που να του έχουν φορέσει τις αλυσίδες του καπιταλιστικού κέρδους.

ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ

Τι όμορφο που είναι να ζεις,
να μπορείς να διαβάζεις τον κόσμο,
τη ζωή να τη νοιώθεις τραγούδι χαράς.
Τι όμορφο που είναι να ζεις,
σαν παιδί να απορείς και να ζεις.
Κι όμως είναι ν’ απορείς, πως αυτό το ωραίο τραγούδι,
πως αυτή η ζωή η γεμάτη χαρά,
έχει γίνει σκληρή,
έχει γίνει φτηνή,
και τόσο πικραμένη,
που είναι πονεμένη,
Το όμορφο που είναι να ζεις,
να σου λεν καλημέρα του κόσμου τα χείλη,
τη ζωή να την κάνεις τραγούδι αγάπης,
τι όμορφο που είναι να ζεις,
σαν παιδί να απορείς και να ζεις!