Όταν η καταπίεση αυξάνει

Πολλοί αποθαρρύνονται

Μα το δικό του κουράγιο μεγαλώνει

Οργανώνει τον αγώνα του

Για τη δεκάρα από το μεροκάματο και για το τσάι

Και για την κρατική εξουσία

Ρωτάει την ιδιοκτησία:

Από που φτιάχτηκες;

Ρωτάει τις απόψεις:

Ποιον ωφελείτε;

Όπου τα πάντα καλύπτει η σιωπή

Εκεί αυτός θα μιλήσει

Κι όπου η καταπίεση κυριαρχεί και

για τη μοίρα γίνεται κουβέντα

Αυτός θα πει τα πράγματα με τ΄ όνομά τους.

Όπου κάθεται στο τραπέζι

Κάθεται η δυσαρέσκεια στο τραπέζι

Το φαΐ γίνεται κακό

Κι η κάμαρη στενή θα μας φαντάζει

Απόσπασμα από το “Kantate zu Lenin Todestag”.

Μετάφραση Νάντια Βαλαβάνη.

Έκδοση ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ 1987