Το κάψιμο των βιβλίων

 Μπέρτολ Μπρέχτ

  Ο πόλεμός τους σκοτώνει ότι άφησε όρθιο η ειρήνη τους.

Στις 10 Μαΐου 1933 στην κεντρική πλατεία της Όπερας στο Βερολίνο  μπροστά στο πανεπιστήμιο Humbold σ ένα συγκεντρωμένο πλήθος 40.000 ανθρώπων και σε μια τελετουργική ατμόσφαιρα μεσαιωνικού χαρακτήρα, που δονείται από τους ήχους των ταμπούρλων και τις φωνές των φοιτητών του ναζιστικού κόμματος, που έψαλλαν στρατιωτικούς ναζιστικούς ύμνους και εμβατήρια, ανάβονται τεράστιες φωτιές. Γύρω στα μεσάνυχτα φτάνουν με αμαξίδια πάνω από 25.000 τόμοι βιβλία από τους μεγαλύτερους διανοητές του γερμανόφωνου κόσμου και  σ έναν αγώνα "καθαρότητας του γερμανικού πολιτισμού" ρίχνονται με ιαχές έξαλλης χαράς στην πυρά αποκεφαλίζοντας έτσι  πνευματικά τη χώρα και το λαό. Φρόιντ, Χάινριχ Μαν, Μπρεχτ, Έριχ Μαρία Ρεμάρκ, Κάουτσκι, Χάινριχ Χάινε, Τσβάιχ, Μαρξ, Αϊνστάιν. Είναι βιβλία σταθμός στην ιστορία της ανθρώπινης σκέψης, που αποτελούν  ό,τι πιο προοδευτικό, ό,τι πιο σημαντικό ο νους και η καρδιά του ανθρώπου έχει συλλάβει. Ο περιβόητος υπουργός προπαγάνδας του Χίτλερ Γκέμπελς μπροστά στον μαινόμενο από φανατισμό πλήθος είπε: “Κάνετε το σωστό καθώς παραδίδετε στις φλόγες το διαβολικό πνεύμα του παρελθόντος. Πιστεύω ότι ποτέ μέχρι τώρα δεν υπήρξαν τόσο πιστοί φοιτητές όπως εσείς περήφανη για τη ζωή, τους στόχους και το καθήκον σας. Το παρελθόν βρίσκεται στις φλόγες και η νέα εποχή θα ανατείλει από τη φλόγα που καίει στις καρδιές. Όσο είμαστε ενωμένοι όσο βαδίζουμε μαζί θα είμαστε αφοσιωμένοι στο Ράιχ και στο μέλλον του ”

Από τη νύχτα εκείνη κανείς πια δεν δικαιούνταν να έχει ψευδαισθήσεις. Γιατί, όπως έγραψε προφητικά ο Χάινριχ Χάινε “εκεί που καίνε τα βιβλία εκεί θα καίνε και ανθρώπους”.