poihmata top banner 2019


 

poiitiki ImgF

         Με λίγους απέριττους στίχους το στίγμα του δίνει ο Τάσος Λειβαδίτης, τις αξίες της νέας ζωής, αυτές για τις οποίες ο ίδιος αφιέρωσε την ικμάδα του και τη δημιουργική του πνοή. Ξεκαθαρίζει πως δεν τον ενδιαφέρουν οι έπαινοι των γιαχνί-σοφών. Τα μάτια της ψυχής του είναι στραμμένα αποκλειστικά και μόνο στους ανθρώπους του μόχθου. Σ αυτούς μιλάει χωρίς να νοιάζεται αν ξέρουν να διαβάζουν, γιατί τα γραφτά του δεν είναι κάποια μαύρα σημάδια στο χαρτί αλλά ήχοι ανακατεμένοι με το “ντουφεκίδι” του δίκιου των συντρόφων του. Θέλεις τους στίχους του εργαλείο αγώνα, ανάμεσα στα εργαλεία του λαού που αγωνίζεται για τη νέα ζωή, για το νέο κόσμο.

 

Ποιητική

Γράφω για κείνους που δεν ξέρουν να διαβάσουν
για τους εργάτες που γυρίζουνε το βράδυ με τα μάτια κόκκινα απ’ τον άμμο
για σας χωριάτες, που ήπιαμε μαζί στα χάνια τις χειμωνιάτικες νύχτες του αγώνα
ενώ μακριά ακουγότανε το ντουφεκίδι των συντρόφων μας.
Γράφω να με διαβάζουν αυτοί που μαζεύουν τα χαρτιά απ’ τους δρόμους
και σκορπίζουνε τους σπόρους όλων των αυριανών μας τραγουδιών
γράφω για τους καρβουνιάρηδες, για τους γυρολόγους και τις πλύστρες.

Γράφω για σας
αδέρφια μου στο θάνατο
συντρόφοι μου στην ελπίδα
που σας αγάπησα βαθιά κι απέραντα
όπως ενώνεται κανείς με μια γυναίκα.
Κι όταν πεθάνω και δε θα ΄μαι ούτε λίγη σκόνη πια μέσα στους δρόμους σας
τα βιβλία μου, στέρεα κι απλά
θα βρίσκουν πάντοτε μια θέση πάνω στα ξύλινα τραπέζια
ανάμεσα στο ψωμί και τα εργαλεία του λαού.

Τάσος Λειβαδίτης

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση