2018eikastikatext


 

Έρωτας είναι η φύση
κι εγώ κρυφό δεν το 'χω.
Έρωτας δίψα και καημός
των μυστηρίων που κρύβει ο άσβεστος πόθος.

erotas fisi dimitriou
Έρωτας είναι,
κόρη ξανθή του ήλιου και της ανάγκης
γαλανομάτα σαν το πρωινό
γαϊτανοφρύδα που διψά γλυκά να με φιλήσει,
μα στο λεπτό, σουφρώνοντας τα χείλη της
να μου κακιώσει είν' έτοιμη.
Ναζιάρα, λυγερή, χαδιάρα, πεισματάρα.
Δεν της αρκεί το χάδι του άνεμου,
ο αποχαιρετισμός του δειλινού.
Δεν της αρκούν τα λόγια πίστης
που ο άνεμος σ' ένα λεπτό τα παίρνει.
Ούτε το φως της ροδαυγής της φτάνει
που κυνηγάει τη σκιά με βήμα βιαστικό.
Εμένα θέλει,
το χαμόγελο, το στεναγμό μου,
Θέλει σεμνά να την αγγίζω
σαν της ζητώ τις απορίες να μου λύσει
Ζητά να την κεντώ με τη ματιά μου σταυροβελονιά
να τη διαβάζω ατέλειωτα σαν ονειροπαρμένος,
να την αγγίζω με απορία
σαν το εγγόνι πλάι στη γιαγιά παραμυθού.
Να της θυμίζω θέλει τα παλιά
τότε που εκείνη δροσερή παρθένα,
ανέμελη χάριζε τους καρπούς της
Τα αρώματά της απαιτεί να ανασαίνω
κι όταν το δείλι της χαρίζω ένα φιλί
ψιθυριστά να της θυμίζω θέλει
ότι τα χρώματά της με μεθούν
μου κόβουν την ανάσα, με διδάσκουν.
Όρκο να κάνω εκλιπαρεί,
πως όσο ζω θα τη λατρεύω σα θεά.
Στο χέρι να κρατώ ζητά ένα πινελάκι
να το γεμίζω χρώματα βγαλμένα από την ψυχή μου
και τρυφερά τις άπειρες μορφές της να ερμηνεύω.
Έρωτας είναι η φύση,
μονόλογος σεμνός
ενός περαστικού,
αδέξιου ερωτευμένου.

Αντώνη Δημητρίου

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση