Τι πρέπει να διαθέτουμε για να μας πλασάρουν την ιδεολογία τους οι εγκέφαλοι του Ψυχολογικού Πολέμου; Όχι σπουδαία πράγματα. Μια πολυθρόνα και κάποια ΜΜΕ. Παλιά υπήρχε μόνο η εφημερίδα. Μετά προστέθηκε το ραδιόφωνο και μετά η τηλεόραση. Στο τέλος μπήκε δυναμικά στο “παιχνίδι” και το ίντερνετ,

που μας βομβαρδίζει ανελέητα 24 ώρες το 24ωρο όπου κι αν βρισκόμαστε στους χώρους δουλειάς, ανάπαυσης, μόρφωσης, μετακίνησης, διασκέδασης ακόμη και επικοινωνίας μέσω των κινητών τηλεφώνων. Άλλος προσωπικόςχώρος και ελεύθερος χρόνος μας για δεν υπάρχει.

Ο παραλογισμός και η βία περνάνε μέσα από ταινίες, κινούμενα σχέδια, βιντεοκλίπ κλπ, Ο φόνος είτε προέρχεται από εγκληματίες, είτε προβάλλεται σαν νόμιμη άμυνα είναι τόσο κυνικός και συχνός που μέσα από εθισμό νομιμοποιείται στη συνείδηση με αποτέλεσμα η ζωή να μην έχει καμία αξία στα μάτια των θεατών. Στο ρόλο του “κακού” μπαίνουν ανεγκέφαλοι σοβιετικοί, τρομοκράτες, εξωγήινοι, ενώ το ρόλο του "καλού", του σωτήρα, του ήρωα αναλαμβάνουν οι υπερασπιστές της “δημοκρατίας” και της “ηθικής” του καπιταλισμού. Στους θεατές δημιουργείται ένας εθισμός στις παράλογες επιθέσεις, στις καταστροφές, στις μαζικές δολοφονίες και μάλιστα τόσο φαντασμαγορικά και εντυπωσιακά, που η πραγματική βία που δέχεται ο άνθρωπος να μοιάζει παιχνιδάκι.

Έτσι ο πραγματικός πόλεμος που διεξάγεται από τους ιμπεριαλιστές για το ξαναμοίρασμα των αγορών, για τον έλεγχο των πηγών και των δρόμων μεταφοράς της ενέργειας, με τα εκατομμύρια νεκρούς, τραυματίες, ξεσπιτωμένους και με τις ανυπολόγιστες υλικές καταστροφές δεν παρουσιάζει πια ενδιαφέρον. Η ανοχή της “εικονικής” βίας δηλητηριάζει τις συνειδήσεις και τις αναισθητοποιεί ώστε να ανέχονται τη βία του αφεντικού, της εκάστοτε αστικής κυβέρνησης, καθώς και οργανώσεων του κεφαλαίου, όπως είναι η ΕΕ, το ΝΑΤΟ, οι BRIC κ.α.

Αποτελεσματικό αντίδοτο για τη διάβρωση των συνειδήσεων υπάρχει μόνο ένα. Η συμπόρευση με το οργανωμένο λαϊκό κίνημα που αγωνίζεται όχι για την κατάργηση των εργαλείων της βίας, αλλά για την κατάργηση της μήτρας που γεννά την κοινωνική βία: του καπιταλισμού.