read DIOTI

       Ο Βασίλης Ραφαηλίδης έγραφε για το διάβασμα: “Η γεμάτη αίμα και δυστυχία ανθρώπινη Ιστορία μαρτυράει πως δεν είναι αρκετό να γεννηθεί κανείς άνθρωπος. Πρέπει να γίνει άνθρωπος. Κι αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για να διαβάζουμε: Μας κάνει ανθρώπους ικανούς να ξεχωρίζουμε το ανθρώπινο απ’ το ζωώδες, το νοητικό απ’ το ενστικτώδες, το καλό απ’ το κακό, το όμορφο απ’ το άσχημο, το δίκαιο απ’ το άδικο.”

        Να διαβάζουμε μας παροτρύνει και η τοιχογραφία. Γι αυτό υπάρχουν και τα έντυπα βιβλία. Στις μέρες μας η δυνατότητα να διαβάσει κανείς είναι απεριόριστη, διότι υπάρχει και η ψηφιακή ανάγνωση, που προσφέρεται στο διαδίκτυο δωρεάν και μάλιστα σε τέτοια ποσότητα που και ένα εκατομμύριο ζωές να είχαμε δεν θα προλαβαίναμε να διαβάσουμε όσα δημοσιεύονται. Σα να μην έφτανε αυτό λίγο ως πολύ τροφοδοτούμε με τις ιδέες μας τους “φίλους” μας με ότι μας κατέβει στο μυαλό. “Doodle your doodles”, να γράψουμε ότι μας κατέβει δηλαδή μας παροτρύνουν οι Αμερικάνοι, ή κάποιοι υπερρεαλιστές. Να λοιπόν που άμεσα ξεπηδά ένας μεγάλος προβληματισμός: Να διαβάσουμε τι; Ας είμαστε λίγο “ψιλιασμένοι” κι ας αναρωτιόμαστε κάθε φορά που πρόκειται να διαβάσουμε κάτι, ποιοι γράφουν, για ποιο λόγο διακινούν αυτά που γράφουν και τι επιδιώκουν.

        Η γνώση εδώ και πολλούς αιώνες έπαψε να είναι μέσο διάδοσης ιδεών και εξυπηρετεί συγκεκριμένες σκοπιμότητες. Ο άνθρωπος στην πορεία του προς τον εξανθρωπισμό, άρχισε να αποκτά όλο και βαθύτερη συνείδηση του κοινωνικού του ρόλου. Μεγαλώνει διαρκώς η ανάγκη του να γίνει η νέα γνώση που αποκτά κτήμα ολοένα και περισσότερων ανθρώπων. Η διάδοση της γνώσης όμως εκτός από απλή συλλογή χρήσιμων πληροφοριών για τη ζωή επεκτάθηκε στις κοινωνικές αντιλήψεις, τις φιλοσοφικές απόψεις, τις πνευματικές, καλλιτεχνικές και άλλες αξίες.

        Με τη χρησιμοποίηση των γνώσεων ο άνθρωπος απόκτησε την ικανότητα να βοηθά ή να βλάπτει συνανθρώπους, θεσμούς, αξίες, και να επηρεάζει σημαντικά την ταχύτητα της εξέλιξής του. Το 16ο αιώνα, τότε δηλαδή που εμφανίστηκε σε εμβρυακή μορφή το καπιταλιστικό σύστημα, η διάδοση των γνώσεων πήρε θρησκευτικό χαρακτήρα από τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησιαστική σύνοδο Congegatio de propaganda fide. Η διάδοση ιδεών, στα χέρια της αστικής τάξης απέκτησε νέες ιδιότητες. Σταδιακά μετατράπηκε σε εργαλείο θετικού ή αρνητικού επηρεασμού του λαού από κυβερνήσεις και πολιτικά κόμματα.

        Η αστική προπαγάνδα για να εξυπηρετήσει τα δικά της συμφέροντα, επιδιώκοντας το μέγιστο δυνατό καπιταλιστικό κέρδος αναβαθμίζει συνεχώς τις Τεχνικές της προπαγάνδας που στο πέρασμα του χρόνου παίρνουν πολύ επικίνδυνες διαστάσεις. Αξιοποιεί τις παρατηρήσεις των Ψυχολογικών θεωριών και τις προσαρμόζει στις ανάγκες της. Αντλεί συνταγές ψυχολογικού επηρεασμού από το σύγχρονο Μάρκετινγκ. Για να επηρεάσει προς το συμφέρον της το λαό παραμερίζει τη λογική και κατευθύνει τις βολές της απευθείας στο υποσυνείδητο και τα ένστικτα του ανθρώπου. Χρησιμοποιεί ένα σύνολο από δόλιες Τεχνικές τις κυριότερες από τις οποίες μπορούμε να γνωρίσουμε μελετώντας τον ανελέητο Αόρατο Πόλεμο που διεξάγεται με όλο και μεγαλύτερη σφοδρότητα στις μέρες μας.
Στον αντίποδα της αστικής προπαγάνδας η εργατική τάξη ανάπτυξε τη δική της ιδεολογία, που έχει όμως τελείως διαφορετική ιδεολογική βάση και μεθοδολογία. Εκλαϊκεύει την επιστημονική θεωρία του διαλεκτικού ιστορικού υλισμού και προσπαθεί να την κάνει κτήμα όσο γίνεται μεγαλύτερων λαϊκών στρωμάτων.  

       Λογικό λοιπόν είναι να διαβάζουμε αυτά που μας βοηθούν να αποτινάξουμε τα δεσμά, που μας κρατούν αιχμάλωτους παρωχημένων αντιλήψεων, αυτών που καταδυναστεύουν τη ζωή μας. Να επιλέγουμε αυτά που μας βοηθούν να συντονίσουμε τα βήματά μας με όσους αγωνίζονται για ένα κόσμο χειραφετημένο, μ΄ αυτούς που επιλέγουν συνειδητά να γίνουν δημιουργοί του μέλλοντός τους.

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση