read DIOTI

       Ο Βασίλης Ραφαηλίδης έγραφε για το διάβασμα: “Η γεμάτη αίμα και δυστυχία ανθρώπινη Ιστορία μαρτυράει πως δεν είναι αρκετό να γεννηθεί κανείς άνθρωπος. Πρέπει να γίνει άνθρωπος. Κι αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για να διαβάζουμε: Μας κάνει ανθρώπους ικανούς να ξεχωρίζουμε το ανθρώπινο απ’ το ζωώδες, το νοητικό απ’ το ενστικτώδες, το καλό απ’ το κακό, το όμορφο απ’ το άσχημο, το δίκαιο απ’ το άδικο.”

        Να διαβάζουμε μας παροτρύνει και η τοιχογραφία. Γι αυτό υπάρχουν και τα έντυπα βιβλία. Στις μέρες μας η δυνατότητα να διαβάσει κανείς είναι απεριόριστη, διότι υπάρχει και η ψηφιακή ανάγνωση, που προσφέρεται στο διαδίκτυο δωρεάν και μάλιστα σε τέτοια ποσότητα που και ένα εκατομμύριο ζωές να είχαμε δεν θα προλαβαίναμε να διαβάσουμε όσα δημοσιεύονται. Σα να μην έφτανε αυτό λίγο ως πολύ τροφοδοτούμε με τις ιδέες μας τους “φίλους” μας με ότι μας κατέβει στο μυαλό. “Doodle your doodles”, να γράψουμε ότι μας κατέβει δηλαδή μας παροτρύνουν οι Αμερικάνοι, ή κάποιοι υπερρεαλιστές. Να λοιπόν που άμεσα ξεπηδά ένας μεγάλος προβληματισμός: Να διαβάσουμε τι; Ας είμαστε λίγο “ψιλιασμένοι” κι ας αναρωτιόμαστε κάθε φορά που πρόκειται να διαβάσουμε κάτι, ποιοι γράφουν, για ποιο λόγο διακινούν αυτά που γράφουν και τι επιδιώκουν.

        Η γνώση εδώ και πολλούς αιώνες έπαψε να είναι μέσο διάδοσης ιδεών και εξυπηρετεί συγκεκριμένες σκοπιμότητες. Ο άνθρωπος στην πορεία του προς τον εξανθρωπισμό, άρχισε να αποκτά όλο και βαθύτερη συνείδηση του κοινωνικού του ρόλου. Μεγαλώνει διαρκώς η ανάγκη του να γίνει η νέα γνώση που αποκτά κτήμα ολοένα και περισσότερων ανθρώπων. Η διάδοση της γνώσης όμως εκτός από απλή συλλογή χρήσιμων πληροφοριών για τη ζωή επεκτάθηκε στις κοινωνικές αντιλήψεις, τις φιλοσοφικές απόψεις, τις πνευματικές, καλλιτεχνικές και άλλες αξίες.

        Με τη χρησιμοποίηση των γνώσεων ο άνθρωπος απόκτησε την ικανότητα να βοηθά ή να βλάπτει συνανθρώπους, θεσμούς, αξίες, και να επηρεάζει σημαντικά την ταχύτητα της εξέλιξής του. Το 16ο αιώνα, τότε δηλαδή που εμφανίστηκε σε εμβρυακή μορφή το καπιταλιστικό σύστημα, η διάδοση των γνώσεων πήρε θρησκευτικό χαρακτήρα από τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησιαστική σύνοδο Congegatio de propaganda fide. Η διάδοση ιδεών, στα χέρια της αστικής τάξης απέκτησε νέες ιδιότητες. Σταδιακά μετατράπηκε σε εργαλείο θετικού ή αρνητικού επηρεασμού του λαού από κυβερνήσεις και πολιτικά κόμματα.

        Η αστική προπαγάνδα για να εξυπηρετήσει τα δικά της συμφέροντα, επιδιώκοντας το μέγιστο δυνατό καπιταλιστικό κέρδος αναβαθμίζει συνεχώς τις Τεχνικές της προπαγάνδας που στο πέρασμα του χρόνου παίρνουν πολύ επικίνδυνες διαστάσεις. Αξιοποιεί τις παρατηρήσεις των Ψυχολογικών θεωριών και τις προσαρμόζει στις ανάγκες της. Αντλεί συνταγές ψυχολογικού επηρεασμού από το σύγχρονο Μάρκετινγκ. Για να επηρεάσει προς το συμφέρον της το λαό παραμερίζει τη λογική και κατευθύνει τις βολές της απευθείας στο υποσυνείδητο και τα ένστικτα του ανθρώπου. Χρησιμοποιεί ένα σύνολο από δόλιες Τεχνικές τις κυριότερες από τις οποίες μπορούμε να γνωρίσουμε μελετώντας τον ανελέητο Αόρατο Πόλεμο που διεξάγεται με όλο και μεγαλύτερη σφοδρότητα στις μέρες μας.
Στον αντίποδα της αστικής προπαγάνδας η εργατική τάξη ανάπτυξε τη δική της ιδεολογία, που έχει όμως τελείως διαφορετική ιδεολογική βάση και μεθοδολογία. Εκλαϊκεύει την επιστημονική θεωρία του διαλεκτικού ιστορικού υλισμού και προσπαθεί να την κάνει κτήμα όσο γίνεται μεγαλύτερων λαϊκών στρωμάτων.  

       Λογικό λοιπόν είναι να διαβάζουμε αυτά που μας βοηθούν να αποτινάξουμε τα δεσμά, που μας κρατούν αιχμάλωτους παρωχημένων αντιλήψεων, αυτών που καταδυναστεύουν τη ζωή μας. Να επιλέγουμε αυτά που μας βοηθούν να συντονίσουμε τα βήματά μας με όσους αγωνίζονται για ένα κόσμο χειραφετημένο, μ΄ αυτούς που επιλέγουν συνειδητά να γίνουν δημιουργοί του μέλλοντός τους.

oraioi DIOTI

        Είναι ωραίο να συμμερίζεσαι, να μοιράζεσαι, να συμπονάς, να προστρέχεις στην ανάγκη του άλλου. Δείχνει ευγένεια ψυχής. Κι αυτό το κάνουν συνήθως οι απλοί άνθρωποι, αυτοί που “δεν τους περισσεύουν”. Όμως η ελεημοσύνη, το να προσφέρεις δηλαδή τον οβολό σου σ' ένα ζητιάνο δεν είναι απλή υπόθεση. Δεν πρέπει να την προσπερνάμε χωρίς σκέψη, διότι έχει προϊστορία και συνέπειες, τόσο γι αυτόν που ελεεί, όσο και για τον επαίτη.
        Γιατί υπάρχουν εξαθλιωμένα πλάσματα; Γιατί υπάρχουν ζάπλουτοι; Είναι θέλημα θεού; Μήπως έτσι αποφάσισε ο θεός για να μας δοκιμάσει κι εμείς είναι αμαρτία να κρίνουμε τις βουλές του;” Κι όσοι στεκόμαστε ανάμεσα στις δυο ακραίες καταστάσεις πρέπει να ελεούμε; Για ποιο λόγο; Διότι “αυτοί που ελεούν τους άλλους, αυτοί και θα ελεηθούν;” Για να αγοράσουμε δηλαδή μια θέση στον παράδεισο; Ή απλά και μόνο επειδή με την ελεημοσύνη και τον πόνο του συνανθρώπου μας ανακουφίζουμε, και εμείς μετά την καλή μας πράξη νοιώθουμε καλύτερα; Αναρωτηθήκαμε ποτέ ότι με την ελεημοσύνη διαιωνίζουμε τη ζητιανιά, δίνουμε άφεση αμαρτιών στην αιτία που δημιουργεί την κοινωνική ανισότητα;
        Οι άνθρωποι δεν γεννιόνται εξαθλιωμένοι. Η κοινωνική ανισότητα δεν υπήρχε πάντα. Ενώ έχει αποδειχθεί η ύπαρξη του ανθρώπου πάνω στη γη μετράει μερικά εκατομμύρια χρόνια, η κοινωνική ανισότητα υπάρχει μόνο εδώ και μερικές χιλιάδες χρόνια. Μεγαλώνει όσο αυξάνεται η παραγωγικότητα της εργασίας και μια μικρή μερίδα ανθρώπων ιδιοποιείται τα αποτελέσματα της εργασίας των πολλών. Όσο ανοίγει η ψαλίδα της κοινωνικής ανισότητας, τόσο οι λίγοι γίνονται λιγότεροι και οι φτωχοί και εξαθλιωμένοι περισσότεροι. Μήπως με την ελεημοσύνη κλίνουμε αυτή την ψαλίδα; Κάθε άλλο. Τη συντηρούμε. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά άθελά μας συντηρούμε και τη μετατροπή της ζητιανιάς σε μπίζνες. Διαβάζοντας το “Μυθιστόρημα της πεντάρας” του Μπέρτολ Μπρεχτ αποκαλύπτεται ανάγλυφα όχι μόνο η αιτία που έγινε ζητιάνος ο Φιούκομπι, όχι μόνο το κύκλωμα εκμετάλλευσης της ζητιανιάς, αλλά και οι δεσμοί τις πολιτικής εξουσίας με την οικονομική εξουσία, τις τράπεζες, τις επιχειρήσεις και τον υπόκοσμο. Κάτι αντίστοιχο αποκαλύπτουν και σήμερα διάφορες ιστορίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας.
        Αν λοιπόν θέλουμε να βρούμε πραγματικά “ωραίους ανθρώπους” στην εποχή μας δε θα τους βρούμε σ αυτούς που συντηρούν με την ελεημοσύνη τη ζητιανιά αλλά σ΄ αυτούς που μάχονται για την κατάργησή της χτυπώντας κατευθείαν τη ρίζα που τη γέννησε: Την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, το άδικο εκμεταλλευτικό σύστημα, τον καπιταλισμό. Οι “ωραίοι” δεν είναι αυτοί που ανοίγουν στα φανάρια το παράθυρο του ΙΧ τους για να δώσουν τον οβολό τους στους ζητιάνους. Είναι αυτοί που βρίσκονται καθημερινά στους δρόμους του αγώνα και υπερασπίζονται οργανωμένα το δικαίωμα για εργασία, κοινωνική πρόνοια και δικαιώματα. Αυτοί που ξεχερσώνουν το δρόμο για ένα κόσμο στο μπόι των ονείρων, στο μπόι του ανθρώπου. Έτσι, παραφράζοντας το μήνυμα που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο που ενθαρρύνει τη ζητιανιά μπορούμε να πούμε: “Στον κόσμο υπάρχουν ωραίοι άνθρωποι. Γίνει και συ ένας από αυτούς”.

microchip DIOTI

Μικροτσίπ
        Σύμφωνα με δημοσίευμα των «Λος Αντζελες Τάιμς», σουηδική εταιρεία εμφυτεύει μικροτσίπ με σύριγγα στους εργαζόμενούς της, μεταξύ του αντίχειρα και του δείκτη, με το πρόσχημα ότι λειτουργεί ως κλειδί για το αυτόματο άνοιγμα της πόρτας, τη λειτουργία εκτυπωτών κ.ά. Αυτό που επιδιώκει όμως πραγματικά, είναι να έχει τον έλεγχο των εργαζομένων της, καταγράφοντας από το πόσες ώρες δουλεύουν μέχρι το πόσο συχνά πηγαίνουν τουαλέτα, να εντοπίζονται ακόμη κι όταν βρίσκονται εκτός εταιρείας, αν συνευρίσκονται μεταξύ τους κλπ.
        Μία ακόμη απόδειξη ότι τα τεχνολογικά επιτεύγματα στα χέρια του κεφαλαίου λειτουργούν ως όπλο κοινωνικού ελέγχου και καταστολής. Ένας ακόμη λόγος για τον οποίο οι εργαζόμενοι πρέπει να αφαιρέσουν την εξουσία από το κεφάλαιο και να εγκαθιδρύσουν τη δική τους οικονομική και πολιτική εξουσία.

nazi DIOTI

 

ΕΥΧΕΤΗΡΙΑ ΚΑΡΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΗΝ ΠΡΟΩΘΗΣΕΙΣ

ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΓΑΠΑΣ

 

efxes DIOTI

laos DIOTI

ekklisiastika DIOTI

katiousa DIOTI

makronisos2 DIOTI

sacco DIOTI

fovounte DIOTI

drasi DIOTI

ygeia DIOTI

ispania DIOTI

europe DIOTI

neverN

neolaiaN

diadilosiN