Είμαστε ελεύθεροι; Ακόμα και στις συζητήσεις στο καφενείο ακούμε να λένε πως μόλις διώξαμε τους Γερμανούς το 1944 ήρθαν οι Αγγλοαμερικάνοι. Εδώ και μερικές δεκαετίες μας ξεζουμίζουν μαζί με αυτούς και οι χώρες-τοκογλύφοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προσθέτοντας και τους ντόπιους Επιχειρηματικούς Ομίλους κλείνει ο κύκλος αυτών που εκμεταλλεύονται την εργασία μας.

        Κι εμείς τι νοιώθουμε; τι σκεφτόμαστε; τι λέμε; Αποδεχόμαστε το ρόλο του σκλάβου του 21ου αιώνα; Συνειδητοποιούμε ότι δεν είμαστε πραγματικά ελεύθεροι και ότι αιτία των δεινών μας είναι η αποδοχή του κοινωνικού μας συστήματος, του καπιταλισμού;

        Η πλειοψηφία του λαού εξακολουθεί να θεωρεί ότι η τεράστια οικονομική ανισότητα και εξαθλίωση της ζωής όλο και περισσότερων ανθρώπων είναι φυσική συνέπεια της αξιοκρατίας, της ελευθερίας του ανθρώπου να κάνει τις δικές του επιλογές.. Δεν έχει γίνει ακόμη αντιληπτό ότι η μόνη επιλογή που υπάρχει για τους ανθρώπους του λαού είναι η επιλογή της αλυσίδας που τους κρατάει δεμένους στο άρμα της εκμετάλλευσης. Δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι στις ταξικές κοινωνίες ελεύθεροι είναι μόνο αυτοί που έχουν στα χέρια τους τα μέσα παραγωγής. Όπως στο δουλοκτητικό σύστημα ελεύθεροι ήταν μόνο οι δουλοκτήτες και στη φεουδαρχία μόνο οι τσιφλικάδες, έτσι και στον καπιταλισμό ελεύθεροι είναι μόνο οι κεφαλαιοκράτες. Θεωρούμε αφύσικο το πιο φυσικό στην ουσία πράγμα, το τσάκισμα της αλυσίδας που μας κρατάει δεσμώτες του κεφαλαίου.