2018Adimitrioutext ImgL


 

Κοιτάζεις ύστερα από μερικές δεκαετίες τη ζωγραφιά κι αναρωτιέσαι. Πως μετατράπηκε το ψαροχώρι σε τουριστικό θέρετρο; Πως γέμισαν τα βράχια τεχνητούς φωτισμούς, πολύχρωμες περικοκλάδες; Πως οι αρμυροδαρμένοι εργάτες που πάλευαν με τη θάλασσα σαν ίσος προς ίσο τώρα μετατράπηκαν σε σερβιτόρους ξένων ορέξεων;

 

avlemonas dimitriou

Πως αυτοί που χρωστούσαν μόνο στα παιδιά τους τον ιδρώτα τους τώρα έχουν βάλει υποθήκη αυτό το ίδιο το μέλλον των παιδιών τους υποταγμένοι στα μνημόνια και στο κυνήγι ενός κέρδους τόσο πρόσκαιρου και απατηλού;

Η φυσική ομορφιά, αγκαλιασμένη με την αξιοπρέπεια γίνανε παρελθόν. Κρυφτήκανε πίσω τα άσπρα σπιτάκια και το γαλάζιο της θάλασσας. Πίσω και τα γκρίζα βράχια, όλα ίδια αλλά τίποτα πραγματικά όμοιο. Σαν τους ανθρώπους κι αυτά.

Η ζωγραφιά αδιάψευστη εικόνα ενός παρελθόντος που κατοικεί μόνο στη μνήμη των παλιότερων. Επιστροφή στο χθες δεν υπάρχει. Επιστροφή στην αξιοπρέπεια υπάρχει. Κι αυτή μπορεί να οδηγήσει σε μια νέα ομορφιά, άξια να γίνει νέα έμπνευση.

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση