Αχ αυτά τα Άλφα...

Αραδιάζω:
Άνθος, τα εγγόνια μου, τα παιδιά όλου του κόσμου
Αλησμόνητοι, οι Αγαπημένοι που φύγανε.
Αγωνιστές, Ατσάλινοι, οι λαϊκοί μας ήρωες

Αλλιώτικοι, οι όμοιοι αλλά και διαφορετικοί
Ασπίδα, η Αντίσταση στους Ανελέητους πολέμους
Άλικη, η σημαία της καρδιάς και του μυαλού

Αραδιάζω:
Αγραμματοσύνη, Αλητεία, Αλλοτρίωση, Αποχαύνωση, Αρπαγή, Απελπισία.
Απρόσωπος, Ανίδεος, Αποπροσανατολιστικός.
Ατέλειωτες, Ανελέητες, Απρεπείς, Αντιεπιστημονικές, Άχρηστες Απάνθρωπες λέξεις
που Αποκρύπτουν τη ζωή.
Αμαυρώνουν την Αγάπη για
το Απλό, το Αγαθό,το Άχρονο, το Αληθινό.

Αρκεί.
Αποφάσισα:
Αρπάζω ένα καλάθι Αχρήστων
Αδειάζω όλες τις Αθλιότητες

Στον Αγύριστο!...

Ανάσανα.

Αντώνης Δημητρίου