Για μια στιγμή μονάχα αν ήμουν
Στεγνό λαχάνιασμα στ' άχρωμα χείλια δρομέα
Ή αδέξια ραμμένο μπάλωμα στ' άπλυτο ρούχο φοιτητή
Αλήθεια σ' ένα στόμα κοριτσιού
Ή ένα τρεμούλιασμα απλωμένου για έρωτα χεριού
Φρεσκοψημένου καρβελιού μπουκιά στο στόμα εργάτη
Ή λασπωμένος ρόζος στη χούφτα αγρότη
Ειρήνη μέσ' στις κόρες των ματιών περιστεριού
Ή αιχμή νυχιού περήφανου αϊτού
Θα σάλπιζα περήφανα
-Ζωή μου είμαι κάτι!..
Κοκκινιά, 1964
