2018Adimitrioutext ImgL


 

Με την εμφάνιση του εμπρεσιονισμού στα μέσα του 19ου αιώνα ξεκίνησε η έντονη αμφισβήτηση της ακαδημαϊκής ζωγραφικής της εποχής εκείνης, που ωραιοποιούσε το αποκρουστικό πρόσωπο της άρχουσας τάξης. Σήμανε την αρχή της διάσπασης χρωμάτων και μορφών, φτάνοντας στην πλήρη αφαίρεση.

kalamonas DIOTI

Πολλοί άρχισαν από τότε να μιλούν για το τέλος της ζωγραφικής. Αυτή η αντίληψη αποδείχτηκε ανιστόρητη. Ακριβώς όπως συμβαίνει τόσο στην επιστήμη όσο και στη ζωή κάθε πειραματισμός, κάθε προσπάθεια εισαγωγής του καινούργιου είτε αυτή στέφεται με επιτυχία είτε οδηγείται στην αποτυχία έχει τη δική της αξία. Ο εμπρεσιονισμός προτείνοντας τον έντονο χρωματισμό με τη χρήση όλης της τονικής κλίμακας και αφήνοντας στο μάτι του θεατή να συνθέσει ο ίδιος τις μορφές ενδιαφέρεται για τη συνολική εντύπωση. Αυτή η χρωματική μαγεία του εμπρεσιονισμού δεν έπαψε να συγκινεί μέχρι τις μέρες μας πολλούς ζωγράφους, που καθένας εκφράζει την ευαισθησία του με τη δική του τεχνική. Πίσω από τη φαινομενική “έλλειψη σχεδίου” μπορεί να κρύβεται ένα καλά δομημένο σχέδιο. Πίσω από την “ελεύθερη” απόδοση” μπορεί να χρησιμοποιήθηκε η πιο πειθαρχημένη πινελιά. Πίσω από τη δροσερή έκφραση μπορεί να υπάρχει η φιλοσοφία των πραγμάτων. Άλλωστε τι άλλο μπορεί να σηματοδοτεί την αλήθεια στην τέχνη; Την αλήθεια που ξεκίνησε τη στιγμή που εμφανίστηκε ο άνθρωπος στη γη και που η πορεία της είναι αέναη.

 

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση