2018provlimatismotext

 Πολλά ερωτήματα που αφορούν το μέλλον της ανθρωπότητας και ιδιαίτερα αυτά στα οποία δεν έχει δοθεί ικανοποιητική απάντηση επανεμφανίζονται με διάφορους τρόπους. Αυτό ισχύει και για προβληματισμούς των Όργουελ και Χάξλεϊ.

      Ο κόσμος αλλάζει. Κάτω από αυτό το πρίσμα θα πρέπει να δούμε τη διακήρυξη των δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη, που ψηφίστηκε στις 26 Αυγούστου του 1789 από την Εθνική Συντακτική Συνέλευση του γαλλικού λαού και αποτέλεσε το πρώτο βήμα για τη σύνταξη του πρώτου Συντάγματος της πρώτης Γαλλικής Δημοκρατίας, της πρώτης αστικής δημοκρατίας στον κόσμο.

        Οι ανελέητες επιθέσεις στο λαϊκό εισόδημα είναι ατέλειωτες. Περικοπές σε μισθούς, συντάξεις, παιδεία, ιατρική περίθαλψη και πρόνοια, ανεργία, υποβάθμιση της ζωής, όλα αυτά λογικά θα έπρεπε να ξεσηκώσουν σύσσωμο το λαό σε οργανωμένη αντίσταση.

Στεκόμαστε αρκετές φορές απορημένοι μπροστά στην εκπληκτική πρόοδο που σημείωσε ο άνθρωπος από την εποχή που διαφοροποιήθηκε από τα άλλα τετράποδα και αρχίζοντας με μύριες όσες δυσκολίες να κατανοεί και να αλλάζει το περιβάλλον του έφτασε στις μέρες μας να εξερευνά το διάστημα.

 Κάτω από την ασφυκτική πίεση των οικονομικών κρίσεων ακούμε πότε πότε μερικούς να λένε, πως χρειάζεται ένας Μεταξάς ή ένας Παπαδόπουλος για να "βάλει τα πράγματα στη θέση τους".

Φυλακή δεν είναι μόνο στενοί τοίχοι και μικρά παραθυράκια με σίδερα. Είναι και τα τείχη που χτίζουμε οι ίδιοι γύρω μας με άυλα υλικά, όπως η άγνοια, η ημιμάθεια, οι προκαταλήψεις.

Ήταν 14 του Ιούλη του 1789, όταν ξεκίνησε μια επανάσταση που θα σηματοδοτούσε το τέλος μιας εποχής που είχε κρατήσει αιώνες και το άνοιγμα του δρόμου για το πέρασμα από μια κατώτερη ιστορική βαθμίδα εξέλιξης σε μια ανώτερη.

   Και να που ξαφνικά ταράζονται τα ήρεμα νερά. Εκεί που πριν λίγα χρόνια ο Αμερικάνικος ιμπεριαλισμός χρησιμοποιούσε το “αποφασίζομεν και διατάσσομεν” τώρα πέφτει σε σκεπτικισμό. Ξύπνησε μέσα του ο φόβος μιας μαζικής παγκόσμιας αφύπνισης.

 “Εγώ σκότωσα την Νταϊάνα” διαβάζουμε σε δημοσίευμα. Πρόκειται για τη δήλωση κάποιου Hopkins, 80-χρονου πράκτορα-δολοφόνου της Βρετανικής μυστικής υπηρεσίας ΜΙ5 λίγο πριν πεθάνει. 

«Ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά