Γράφει η Κατερίνα Σ.

Το Σεπτέμβρη του 1942, ένα χρόνο μετά την ίδρυση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου και με πρωτοβουλία του καθοδηγητικού του οργάνου γράφτηκε και πρωτοκυκλοφόρησε η μνημειώδης μπροσούρα του μεγάλου δάσκαλου και αγωνιστή Δημήτρη Γληνού

Πολύς ντόρος γίνεται τελευταία από τους πολιτικούς του τόπου για το “Κοινωνικό κράτος, το “Κράτος δικαίου”, το “ Κράτος Πρόνοιας”, το “ Κράτος Ευημερίας”.

Βλέπουμε τη μια μετά την άλλη μια σειρά φωτογραφίες από την πολύπαθη Συρία που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Όποιος διαθέτει μια σταλιά ανθρωπιάς δε μπορεί να μείνει ασυγκίνητος μπροστά στο δράμα της.

Προφητικό χαρακτηρίζεται το ποίημα που έγραψε για το Ελληνικό κράτος ο Γιώργος Σουρής πριν ένα αιώνα.

Γράφει η Κατερίνα Σ.

           Θέλεις να΄ σαι ευτυχισμένος; Φυσικά και θέλεις!

      Τότε τι σ΄ εμποδίζει; Η ευτυχία σου εξαρτάται από σένα ολοκληρωτικά!  

Για μια συνταγή ευτυχίας θα ήθελα να μιλήσουμε, που έρχεται από πολύ μακριά και πάει πολύ μακριά στο χρόνο

Έχει γεμίσει ο κόσμος “να είσαι ο εαυτός σου”. Ζωγραφιές στο διαδίκτυο, κάρτες με καρδούλες, μπλουζάκια, τουριστικά σουβενίρ και βάλε. Be yourself, βεβαίως βεβαίως!... Μπορεί να ξεκίνησαν από την Αμερική, αλλά εμείς γρήγορα τα αφομοιώνουμε, και τα κάνουμε “δικά μας”.

 “Μπορεί να μου πει κάποιος, αυτή η αηδιαστική αδιαφορία του νεοέλληνα είναι λεκές από το περιβάλλον, ή είναι πασαλειμμένη πάνω στο DNA του;”

Η φιλολογία για την εξεύρεση πολιτικής ηγεσίας στα αστικά κόμματα ποτέ δεν έλειψε. Για την ανάκτηση των χαμένων ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ γίνεται προσπάθεια νεκρανάστασης του Σημίτη, ενώ παράλληλα “προτείνεται στον Κώστα Καραμανλή να επιστρέψει στην ηγεσία της ΝΔ.

Οι ομοβροντίες των δυσάρεστων ειδήσεων γίνονται όλο και πιο δυνατές Άλλοι κλείνουν τα μάτια για να μη βλέπουν, άλλοι κλείνουν τ' αυτιά για να μην ακούν. Οι πιο ευαίσθητοι κλείνουν τα ρουθούνια τους για ν' αποφύγουν τη μπόχα της κοινωνίας που σαπίζει.

Συμβαίνει τέτοιες μέρες κάθε χρόνο. Άλλοτε σοβαρά και άλλοτε με χιούμορ λέμε “Καλή Ανάσταση” και εννοούμε τη λύτρωση από κάποια κοινωνικά βάσανα Το λέγανε οι φυλακισμένοι και οι εξόριστοι πολιτικοί κρατούμενοι -ακόμη και μετά το Πάσχα-