2018provlimatismotext

Τίποτα δεν ήταν πια ίδιο μετά τις 24 Νοεμβρίου του 1859. Μετά τη μέρα δηλαδή, που εκδόθηκε το μνημειώδες σύγγραμμα "Η καταγωγή των ειδών", προϊόν του ασίγαστου ερευνητικού πνεύματος ενός πενηντάχρονου φυσιοδίφη και γεωλόγου, που έφερε το όνομα Κάρολος Δαρβίνος.

 “ -Πώς κοιμηθήκατε κ. Μαλτέζο;.. Από δω βάλτο καλά στο μυαλό σου βγαίνουν μόνο ανανήψαντες ή πεθαμένοι.

        Χαρακτηρίζεται τρομακτικό και προκαλεί πράγματι τρόμο το δημοσίευμα που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και αναφέρεται στις τεράστιες επιπτώσεις που θα φέρει στη ζωή μας η λεγόμενη 4η Βιομηχανική Επανάσταση. Προβλέπεται, πως η τεχνολογία μέχρι περίπου το 2030 θα φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή

        Ήταν στην Ισπανία στις 18 Ιουλίου του 1936, όταν ακούστηκαν στα ερτζιανά δυο λέξεις πύρινες που λαμπάδιαζαν την καρδιά κάθε ανθρώπου, που ήθελε να είναι λεύτερος.

  Κάποιοι γιορτάζουν σήμερα. Γι αυτούς η πτώση του “Τείχους του Βερολίνου” σήμαινε όχι απλά την ενοποίηση των δύο τμημάτων της Γερμανίας αλλά το ξεκίνημα της γενικής εφόδου για την ανατροπή των σοσιαλιστικών καθεστώτων της Ανατολικής Ευρώπης.

Και να, που οι επόμενες εκλογές έρχονται όλο και πιο κοντά. Τίποτα δεν είναι ίδιο αλλά και τίποτα δεν άλλαξε από τότε, που ο ελληνικός λαός με το πιστόλι στον κρόταφο “όφειλε” να εξοφλήσει τα χρέη του κεφαλαίου.

Από την απελευθέρωση της Ελλάδας μέχρι σήμερα ο λαός καλείται να παρακολουθήσει σαν θεατής το ίδιο θεατρικό έργο, που παίζεται ξανά και ξανά με την ίδια πάντα σκηνοθεσία αλλά διαφορετικούς πρωταγωνιστές , προκειμένου να απομακρυνθεί ο λαός από τη λύση των προβλημάτων του ξεχνώντας τη δύναμή του.

“Σωτηρία θα πει να λυτρωθείς απ όλους τους σωτήρες. Αυτή ναι η ανώτατη λευτεριά, η πιο αψηλή, όπου με δυσκολία αναπνέει ο άνθρωπος. Αντέχεις;”

Δεν πρόκειται για ένα σχήμα λόγου, ή για κάποια παραδοξολογία “ποιητική αδεία”. Είναι το απαύγασμα μιας βαθιάς φιλοσοφικής τοποθέτησης, μια καθαρή στάση απέναντι στη ζωή.

Από μια δημοσίευση της 12 Σεπ. 2017 στο blog “Κατιούσα” αντιγράφουμε:

Η παροιμία «φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης» είναι «λίγη» απέναντι στο θράσος και την ξεδιαντροπιά των αξιωματούχων της ΕΕ, που εξισώνει τον φασισμό με τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό, αγκαλιάζει φιλοναζιστικές κυβερνήσεις (πχ Ουκρανίας),