2018provlimatismotext

Άνοιξη γεννήθηκε κι ανήγγειλε τη νέα άνοιξη της ανθρωπότητας. Μια άνοιξη όμως που δεν θα μοιάζει με καμμιά προηγούμενη, διότι δεν θα είναι φαινόμενο φυσικό, ούτε χρονικά ή τοπικά προκαθορισμένη. Δεν θα προσφερθεί ούτε μπορεί νμα κληροδοτηθεί. Θα είναι όμως τόσο όμορφη όσο όμορφα είναι τα πιο μεγάλα όνειρα του ανθρώπου. Τόσο στέρεη όσο στέρεα θα είναι τα θεμέλια αυτών που θα την οικοδομήσουν.

marx 2018 ImgL       

Ήταν 5 Μάη του 1818 όταν γεννήθηκε ο Καρλ Μαρξ, αυτός που ανήγγειλε την νέα κοινωνική άνοιξη. Ο επαναστάτης διανοούμενος που απέδειξε επιστημονικά ότι είναι εφικτή η κοινωνία εκείνη στην οποία : "...Το αληθινό βασίλειο της ελευθερίας αρχίζει εκεί που σταματά η αναγκαιότητα, εκεί που η εργασία δεν μετατρέπεται σε εμπόρευμα, αλλά αποτελεί αυτοσκοπό και μέσο για να εκφράσει ο άνθρωπος τις πλούσιες δημιουργικές του ικανότητες. Όταν η αναγκαστική εργασία αντικατασταθεί από τη δημιουργική εργασία, όταν η ελευθερία του ενός ατόμου γίνει όρος και προϋπόθεση για την ελευθερία των άλλων ατόμων, τότε, μέσα στο κλίμα της γενικής ελευθερίας, που είναι η ουσία της ανθρώπινης φύσης, θα κάνει την εμφάνισή του ο καινούριος τύπος του ολοκληρωμένου ανθρώπου»

        Ο οραματιστής, που έδωσε όλα τα φιλοσοφικά, ιστορικά και οικονομικά εργαλεία για να γίνει πραγματικότητα το όνειρο της δημιουργίας του νέου κόσμου, εκείνου "στον οποίο ο ψαράς θα γράφει ποιήματα και ο ποιητής θα ψαρεύει."

Ήταν προφήτης ο Μαρξ;

      Τεκμηρίωσε επιστημονικά ο Μαρξ πριν ενάμισι αιώνα αυτά που συμβαίνουν ακόμη και στον 21 αιώνα, αυτά που βιώνουν σήμερα στο πετσί τους οι εργαζόμενοι σε όλο τον κόσμο. Έγραφε: "Ο εργαζόμενος γίνεται όλο και φτωχότερος όσο περισσότερο πλούτο παράγει, όσο η μεγαλύτερη παραγωγή του επιδρά μειωτικά στη δύναμη και την ισχύ του. Ο εργαζόμενος γίνεται πάντα τόσο φτηνότερο προϊόν, όσο φτηνότερα προϊόντα παράγει. Το αυξανόμενο κέρδος είναι αντιστρόφως ανάλογο με την αξία των εργαζομένων."

        Ενώ δηλαδή ο πλούτος που παράγουν οι εργαζόμενοι αυξάνεται ραγδαία, πληθαίνουν οι στρατιές των ανέργων, μυριάδες εξαθλιωμένοι δεν έχουν πρόσβαση ούτε σε καθαρό νερό, εκατομμύρια είναι οι νεκροί και οι εκπατρισμένοι από τους πολέμους που γίνονται για τη μεγιστοποίηση των κερδών των αφεντικών.

        Η συνεχής επιβεβαίωση της μαρξιστικής θεωρίας την κάνει να μην είναι δυνατόν να ξεχαστεί, ούτε να θαφτεί στα χρονοντούλαπα της ιστορίας, όπως επιδιώκουν οι απολογητές του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος. Εξακολουθεί να αξιοποιείται σαν όπλο των πιο πρωτοπόρων, των πιο δυναμικών στοιχείων της ανθρωπότητας, αυτών που συνειδητά αγωνίζονται για μια δίκαιη κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, αυτών που αντιστέκονται στην πλύση εγκεφάλου και τον εκμαυλισμό των συνειδήσεων των λαών από την αστική ταξη.

Η παντοδυναμία της μαρξιστικής διδασκαλίας

      Ο Λένιν, ο επαναστάτης, που ηγήθηκε της πρώτης μεγάλης εφόδου της εργατικής τάξης για τη δημιουργία του νέου κόσμου αντέκρουσε τα ιδεολογήματα των πάσης φύσεως ορκισμένων εχθρών του μαρξισμού: “Η ιστορία της φιλοσοφίας και η ιστορία της κοινωνικής επιστήμης δείχνουν πεντακάθαρα ότι στο μαρξισμό δεν υπάρχει τίποτα που να μοιάζει με «αίρεση», με την έννοια κάποιας κλειστής, αποστεωμένης διδασκαλίας που εμφανίστηκε έξω από τη λεωφόρο της εξέλιξης του παγκόσμιου πολιτισμού. Αντίθετα, όλη η μεγαλοφυΐα του Μαρξ βρίσκεται ακριβώς στο ότι έδωσε απαντήσεις σε ερωτήματα που είχε ήδη θέσει η πρωτοπόρα σκέψη της ανθρωπότητας. Η διδασκαλία του γεννήθηκε σαν κατευθείαν και άμεση συνέχιση της διδασκαλίας των πιο μεγάλων εκπροσώπων της φιλοσοφίας, της πολιτικής οικονομίας και του σοσιαλισμού. Η διδασκαλία του Μαρξ είναι παντοδύναμη, γιατί είναι σωστή. Είναι πλήρης και αρμονική, γιατί δίνει στους ανθρώπους μια ολοκληρωμένη κοσμοθεωρία, ασυμβίβαστη απέναντι σε κάθε δεισιδαιμονία, σε κάθε αντίδραση, σε κάθε υπεράσπιση της αστικής καταπίεσης. Είναι νόμιμος διάδοχος ό, τι πιο καλού δημιούργησε η ανθρωπότητα στο 19ο αιώνα με τη μορφή της γερμανικής φιλοσοφίας, της αγγλικής πολιτικής οικονομίας, του γαλλικού σοσιαλισμού» (Β. Ι. Λένιν, Για τον Μαρξ και το μαρξισμό, «Οι τρεις πηγές και τα τρία συστατικά μέρη του μαρξισμού», Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα 2002, σ. 9-10).

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση