2018provlimatismotext

Πήρα μαζί μου το κινητό μου; Ωραία, το πήρα. Βρήκα και κάθισμα στο μετρό. Απέναντι αριστερά μου σέρφαρε στο κινητό της μια νόστιμη κοπέλα. Δίπλα της μια ηλικιωμένη - μάλλον Ρωσίδα ή Ουκρανή- έκανε το ίδιο. Έβγαλα το κινητό μου, σύνδεσα τα "δεδομένα" μου κι άρχισα να ψάχνω. Ο παππούς δίπλα μου μάλλον αισθάνθηκε μειωμένος που όλοι έψαχναν στο κινητό τους, έβγαλε κι εκείνος το δικό του

kinito ImgL

κι άρχισε να σερφάρει με καμάρι σα να 'λεγε: τι νομίζετε; θαρρείτε πως οι παππούδες δεν ξέρουν από κινητά; αμ' ξέρουν και παραξέρουν.
Τέσσερις στους τέσσερις πασπατεύουν το κινητό τους. Μικροί μεγάλοι έχουν κι από ένα κινητό. Ειδήσεις θέλουν; τραγούδια; ταινίες; ιατρικές συμβουλές; τσόντες; Ότι θέλουν βρίσκονται μέσα σ αυτό τον πανίσχυρο σοφό δαίμονα που χωράει μέσα στην παλάμη. Μέχρι και η κυραΜαρία στέλνει την καλημέρα της στο φέισμπουκ μαζί με ένα τριανταφυλλάκι. It 's a wonderful world.

        Σέρφαρα κι εγώ στο φέισμπουκ. Κάποιος “φίλος” έβριζε την κυβέρνηση που του μείωσε τη σύνταξη. Πιο κάτω πρόβαλε σε βιντεοκλίπ ένα σουξεδάκι της εποχής, πιο κάτω μια φωτογραφία από νοσοκομείο, ύστερα μια σεξοβόμβα που μόστραρε τα κάλλη της. Πιο κάτω μια έγχρωμη ΚΑΛΗΜΕΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!! (γιατί χρειάζονταν τόσα άλφα δεν καταλάβαινα. Μια διαφήμιση, ένα ανέκδοτο σόκιν, μια φρέσκια πολιτική είδηση κι από κάτω σχόλια. Έκανα το ένα κλικ μετά το άλλο. Κάποιο κλικ με μετέφερε σε μια εφημερίδα, κάποιο άλλο σε φασιστική οργάνωση, παραδίπλα ένας νεο-άγιος. Κι άλλα αμέτρητα κλικ. Είπα να ξεφύγω κι έκανα κλικ σε μια ψηφιακή εφημερίδα.

        Ψυχοπλακώθηκα. Προσπαθούσε να με πείσει για ποιο λόγο οι περικοπές μισθών, συντάξεων, εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων ήταν αναγκαίες για να μην έρθουν τα επόμενα χειρότερα. Σε ελάχιστα λεπτά είχαν περάσει μέσα από την οθόνη του κινητού μου αδίστακτοι δολοφόνοι, κυνηγοί τρομοκρατών, οικονομικοί εγκέφαλοι, αστραφτερές διασημότητες μαζί με πανέμορφα τοπία, γαργαλιστικά ανέκδοτα, φανταχτερές διαφημίσεις, μεγάλες προσφορές, συνταγές γλυκών και άλλες τέτοιες “ωφέλιμες” πληροφορίες. Πότε πρόλαβα να ενημερωθώ για όλα αυτά; Με τα πολλά τα κλικ κόντεψα να ξεχάσω να κατέβω στη στάση μου.
Μαύρες σκέψεις άρχισαν να τριγυρίζουν στο μυαλό μου καθώς περπατούσα στο δρόμο. Μέσα σε λίγα λεπτά είχαν περάσει μέσα από το κινητό μου δεκάδες πληροφορίες. Όσα μηνύματα δεν πρόλαβε να μου πλασάρει η πάντα “εθνοσωτήρια” κυβέρνηση και η πάντα φέρελπις αξιωματική αντιπολίτευση μου τα πλάσαρε με αναδημοσιεύσεις η τσαχπίνα η Πόπη με απορία, ο τσαμπουκάς ο Γιωργάκης με βρισιές και το φρικιό η Ασπασία γκρινιάζονας.
Πληροφορίες μια από δω και μια από κει. Πληροφορίες μισές και τηλεγραφικές. Πληροφορίες με εικόνες και βιντεοκλιπ. Πληροφορίες που φαίνονται άσχετες μεταξύ τους, Άσχετες; Μήπως άραγε φαίνονται άσχετες, ενώ στην πραγματικότητα είναι πάρα πολύ σχετικές; Εδώ που τα λέμε, λίγο ως πολύ είναι σε όλους γνωστό πως όλες οι ειδήσεις επιλέγονται, επεξεργάζονται και διανέμονται από μια χούφτα διεθνή κέντρα. Στο συνέχεια τα τοπικά ΜΜΕ κάνουν τη δική τους επιλογή και επεξεργασία και τα διανέμουν στο δικό τους κοινό, με τον τρόπο που συμφέρει στις εταιρίες που βρίσκονται πίσω τους. Όλα τα νήματα ξεκινούν από την ίδια αφετηρία: το κεφάλαιο που τα κατασκεύασε. Φτάνουν με χίλιους τρόπους μέσα στο κινητό μου. Όσα διάβασα δεν μου προσέφεραν γνώση. Ανακατεμένες πληροφορίες ήταν. Στιγμιαίες εντυπώσεις, γαργαλιστικά κίνητρα αγχωμένες κραυγές, Όλες τρυπωμένες στο κινητό μου. Όλες φρόντισαν για την κατακρεουργημένη ενημέρωσή μου, διαμόρφωσαν το γούστο μου, που δεν είναι παρά το γούστο της μόδας, φρόντισαν για την ψυχαγωγία μου, που δεν είναι παρά η προβολή μιας άθλιας υποκουλτούρας, Όλα μέσα στο κινητό μου. Όλα μέσα σε λίγα λεπτά. Όλα μέσα στο πολύχρωμο πλαίσιο, που χωράει τη χλιδή των μεγιστάνων του κεφαλαίου και τη δυσωδία των σκουπιδιών που σκαλίζουν οι εξαθλιωμένοι του 21ου αιώνα. Όλα μέσα σε λίγα λεπτά, μέσα στο κινητό μου. 

        Περπατώ. Περπατώ και συλλογίζομαι πως φτάσαμε ως εδώ; Πως η μόρφωση και η πληροφόρηση έχουν μετατραπεί σε άθλιες τηλεκατευθυνόμενες πληροφορίες; Δεν πρέπει να κάνω κάτι για να αντισταθώ στον ευνουχισμό του μυαλού μου; Να ξεφορτωθώ το κινητό μου; Μα το κινητό σαν συσκευή, σαν μέσο επικοινωνίας είναι ένα θαυμάσιο τεχνολογικό επίτευγμα. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανοησία να τα βάλω με το κινητό μου Κάπου στο βάθος ακούγονται φωνές διαδηλωτών. Φωνάζουν πως δεν θα γίνουν δούλοι του 20ου αιώνα. Διεκδικούν ολόκληρη την πολιτική και οικονομική εξουσία. Λένε πως χωρίς αυτούς γρανάζι δε γυρνά. Πως αντίθετα, Αυτοί μπορούν χωρίς αφεντικά Οι φωνές πλησιάζουν, πλησιάζουν, ακούγονται όλο και πιο καθαρά. Βαδίζω και σκέφτομαι. Μια τις αθλιότητες που πλημμύρισαν το κινητό μου και μια τις διεκδικήσεις των διαδηλωτών, που συμφέρουν κι εμένα.

 

 

Comments  

#1 Χάρης 2017-12-22 08:29
Καλησπέρα,
Κι εγώ όπως κι οι περισσότεροι μέσα από το κινητό μας διαβάσαμε ή θα διαβάσουμε το άρθρο αυτό. Τι είναι αυτό όμως που μπορεί να μας κάνει ελεύθερους και ανεξάρτητους κριτές πληροφοριών; Πώς μπορούμε να διαχειριστούμε τη βούλησή μας και να βάζουμε όρια στη χρήση του "αναγκαίου", "απαραίτητου" και αγαπημένου μας κινητού;
Quote

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση